Gedichten 2012-2013

Plattelandsgedicht 1 - 8 februari 2012

HET LANDSCHAP NIET

Wordt tijd oud? Het landschap niet.
Het slijt zoals een mens, het bergt
zijn spinsels, klimt uit as
of ijs. Of glanst van hitte als honing
of vet. In de grot in je buik
slaapt een dier, op het veld
op je huid groeit bos. Je bent
van stof, verlangt naar elders
en anders. Je geur is oud
als de zee, als het begin. Je spartelt
en rilt, bent vis en riet.

Wordt tijd oud? Het landschap niet.
Het luidt zoals een klok, het slaat
en heelt, of klinkt in de onaffe
wind en vergeet. Of vlucht met
de mist. Op de maan in je oog
zit een man, in de beek
in je bloed schijnt licht. Je kleedt
je met heuvels en hemel,
hunkert naar vroeger en meer.
Je ziel is van goud, zoals je lust
of je lied. De tijd wordt al oud,

maar je landschap niet.